16 maja 2021

Daoyin i qigong – czym się to je? 😉

Bardzo często jako kierownik kursów instruktorów technik relaksacyjno-medytacyjnych jestem pytany o to czym jest daoyin/tao yin oraz różnice między tymi ćwiczeniami, a qigong/chi kung.

Odpowiedź na to pytanie nie jest prosta i jednoznaczna.

Dlaczego?

W dzisiejszych czasach daoyin nie oznacza jednoznacznie tego samego co kiedyś.
Na przestrzeni wieków daoyin zmieniał swoje oblicze.

Pierwotnie daoyin  dosłownie oznaczał „prowadzenie i rozciąganie” i jest tradycyjną chińską formą zestawu ćwiczeń fizycznych dedykowanych zachowaniu dobrego zdrowia i długowieczności.
Tradycyjnie i historycznie rzecz biorąc, praktyki daoyin są ćwiczeniami rozciągającymi, zwykle, połączonymi  z  pracą z oddechem. Niektóre praktyki daoyin  mogą dotyczyć konkretnych sposobów oddychania (Huxi呼吸).
Regulacja oddechu ma na celu uzyskanie spokoju psychicznego i regulację pracy serca. W zależności od przyjętej metody ćwiczeń praktykowane są liczenia wdechów i wydechów, bądź przeciwnie – ich liczenie jest uważane za zakłócanie pracy umysłu.

Najwcześniejsze formy daoyin zostały opracowane we wczesnych  czasach dynastii Han (206 pne.), w kontekście zdrowia i długowieczności, a także jako zabiegi terapeutyczne.
Praktyka daoyin bywa czasami określana jako Yangsheng 养生, co dosłownie oznacza „odżywczy życie.”
Autorstwo ćwiczeń daoyin przypisuje się taoistom, którzy stworzyli zestaw ćwiczeń mający na celu pobudzenie energii życiowej qi.
Jednak warto zauważyć przy okazji, że Chińczycy, jako naród bardzo praktyczny nie był nigdy przywiązany do skrajnej ortodoksji, co powodowało, że nauki taoistyczne przesiąkały wiedzą buddyzmu i odwrotnie, buddyści szeroko czerpali z mądrości taoizmu.
Tak naprawdę istniało całe mnóstwo niezależnych od siebie szkół daoyin; taoistycznych, buddyjskich, konfucjańskich, medycznych, czy też związanych ze sztukami walki. Nauki i praktyki tych szkół mogły się przenikać w dowolnych konfiguracjach.
Nie można też mówić o jakimś jednym wzorcu praktyk daoyin.
Przyświecały im różne cele, więc i sposób ćwiczenia ich potrafił różnić się znacznie od siebie.

Przez niektórych, daoyin uważany jest za prekursora ćwiczeń qigong. Inni uważają go za pewną odmianę qigong. A jeszcze inni, uwypuklają odrębność obu tych sposobów ćwiczeń.
Współcześnie, pojawiła się dla praktyki daoyin alternatywna nazwa „joga taoistyczna”[1]. Jest to pewne skojarzenie odnośnie podobieństwa do indyjskiego sytemu jogi.

Wiele różnych interpretacji zostało podane do słowa „daoyin” podczas wieków. Poniższe dwa, moim zdaniem, są najbardziej wiarygodne:

daoqi yinti – prowadź qi i rozciągnąć ciało
daoqi yinliao – poradnik qi uzyskać efekt leczenia

Obie interpretacje opisują ważne aspekty wykonywania tych ćwiczeń i nie są sprzeczne względem siebie.

Większość współcześnie praktykowanych zestawów daoyin powstała całkiem niedawno lub jest rekonstrukcją wcześniejszych praktyk.
We współczesnym daoyin możemy spotkać również dołączone do tego zestawu ćwiczenia qigong – stąd też niektórym trudno jest rozróżnić, co jest ćwiczeniem daoyin, a co ćwiczeniem qigong.

Generalnie daoyin to całe spektrum różnych łagodnych w formie ćwiczeń oddechowych  i gimnastyczno-energetycznych (rozciągające, siłowe, izometryczne, rozluźniające, medytacja, automasaż oraz zalecenia natury higienicznej) służący poprawie zdrowia i przedłużeniu życia ludzkiego. Daoyin jest ściśle związany z Tradycyjną Chińską Medycyną.
Ze względu na swoje walory prozdrowotne, jak i łagodność ruchów, daoyin może być praktykowany w każdym niemal wieku bez ograniczeń.
Ćwiczenia te stanowią antidotum na negatywne wpływy cywilizacyjne, takie jak: ubóstwo ruchowe, stres, hałas, pośpiech, rozkojarzenie, zdenerwowanie, zaburzenia koncentracji oraz przeciążenia wynikające z trudów życia codziennego.
Odpowiednie ruchy, skoordynowane z oddychaniem, umożliwiają  jego pogłębienie. Poprawia to dotlenienie organizmu i napełnia go ożywczą energia wewnętrzną. 
Praktyka daoyin likwiduje napięcie umysłu i ciała. Dzięki łagodnym medytacyjnym ruchom myśli mogą swobodnie przepływać, a człowiek wchodzi w stan spokoju i wewnętrznej ciszy.  
Daoyin jest najbardziej naturalnym sposobem na osiąganie zdrowia ispokoju umysłu. 
Daoyin służy czterem podstawowym celom: 
1]. poprawie i zachowaniu zdrowia 
2]. zachowaniu długowieczności 
3]. rozwijaniu, jak największej równowagi, zręczności i siły potrzebnych w walce oraz życiu codziennym 
4]. osiąganiu duchowego oświecenia

W dawnych czasach praktyka daoyin wyraźnie różniła się od qigong. Intencją daoyin było usunięcie stagnacji z tkanek ciała i rozciągnięcie meridianów, podczas gdy qigong koncentrował  się na krążeniu qi przez system meridianów.
Z czasem, co było nieuniknione, obie praktyki spotkały się i wzajemnie się uzupełniły.
Dlatego dziś nie widać wyraźnej granicy pomiędzy daoyin a qigong.
Myślę, że takie różnicowanie i stawianie wyraźnych granic nie ma jakiegoś większego sensu, szczególnie dla osoby praktykującej jedną lub drugą formę ćwiczeń, wszak obie u podstawy maję ten sam cel – zdrowie i długowieczność.
Szczególnie, że jak wspomniałem wyżej, obie formy wyraźnie się dopełniają.
Podobnie, bez sensu są oceny, że jakaś forma lub jej zestaw ćwiczeń są zdecydowanie lepsze od drugiej.
Moc daoyin i qigong leży po stronie praktykowania tych ćwiczeń, a nie teoretycznych rozważań co jest lepsze.

Ja zetknąłem się po raz pierwszy z ćwiczeniami daoyin dzięki mojemu wietnamskiemu przyjacielowi dr. Nguyen Dang Quang, który przekazał mi zestaw tych ćwiczeń mający swoje korzenie w praktykach taoistycznych.
Jednak,  jak zaznaczał mój nauczyciel, przekaz ten jest znacznie wzbogacony o wpływy buddyjskie i doświadczenia medycyny ludowej.
Współpracując z dr. Nguyen Dang Quan na polu sztuk walki, zauważyłem dużą zbieżność niektórych ćwiczeń daoyin z ćwiczeniami psychofizycznymi stosowanymi przez praktyków sztuk walki.

Podsumowując pozwolę sobie na moje osobiste, bardzo subiektywne spojrzenie.

Wyżej zostało już powiedziane, że skuteczność metody leży po stronie osoby praktykującej ją.
Podobnie należy spojrzeć na swoje cele i możliwości.
Ktoś, kto ma do dyspozycji niewiele czasu, zrobi dla siebie lepiej, praktykując regularnie prosty zestaw qigong.
Dla takiej osoby złożona praktykę daoyin może grozić porażką ze względu na brak systematyczności.
Ktoś kto dysponuje większą ilością czasu, który może przeznaczyć na ćwiczenia zrobi dobrze zgłębiając i praktykując daoyin, ponieważ jest to w pewnym sensie zestaw całościowy.
Ponadto, wracając do pierwotnych założeń daoyin – prowadzenie i rozciąganie – aby móc dobrze zarządzać energią qi trzeba do tego przygotować ciało i podnieść poziom wibracji energii wewnętrznej.
SYSTEMIE CZERWONEGO FENIKSA – kierunku w sztukach walki i jednocześnie nazwie szkoły – został stworzony specjalny zestaw ćwiczeń oparty o zasady daoyin i qigong dedykowany tym, którzy nie mają zbyt dużo wolnego czasu, ale chcą zachować dobrą kondycję i zdrowie dzięki systematycznym ćwiczeniom.
Zestaw ten nosi nazwę METODA DYNAMO.

Zachęcam wszystkich do ruchu.
Zapraszam do ćwiczeń METODY DYNAMO, qigong i daoyin.
A jeśli, nie podjąłeś czytelniku decyzji by spróbować w/w ćwiczeń idź, bez względu na aurę na spacer.soke Jarosław Duczmalewski 10 dan

Jarosław Duczmalewski